Stres & Kortizole Dair Farkındalık: 7 Gün • Günde Sadece 15 Dakika

Burada, bu sayfada benimle buluştuğuna çok sevindim...

Nasılsın? Bir süredir dünyadaki her şeye, herkese yetişiyor ama bir tek KENDİ KALBİNE, KENDİ BEDENİNE yetişemeyenlerden ve sonrasında da bu durumu stres ile bedeninde taşıyanlardan mısın? İçinde o tanıdık “Bir şeyleri kaçırıyorum, acele etmeliyim” hissi var mı?…

Bedenlerimiz, uzun soluklu olarak "tetikte ve hazır" bulunmak zorunda kaldığında, yavaşlamak her zaman kendiliğinden ve kolayca gerçekleşmeyebilir.

Bu 7 günlük programı stresin senin benzersiz bedeninde nasıl yaşandığını biraz daha şefkatle fark edebilmen ve kendine güvenle dönüş yollarını çoğaltabilmen için tasarladım...

Sana hayatından bütün stresi sihirli bir değnekle çıkaracağımı söyleyemem çünkü yaşayan bir bedene sahipsek, öyle bir hayat yok. Ama stres dalgası geldiğinde o dalganın içinde kendini yalnız ve çaresiz bırakmamayı; bedeninin sesini, sana bağırmak ya da seni hasta etmek zorunda kalmadan çok daha erken duymayı birlikte araştırabiliriz.

Kortizol düşmanımız değil, bedenlerimizde bir makine değil 

Kortizol çoğu zaman popüler kültürde yalnızca “kötü stres hormonu” gibi korkutucu söylemlerle aktarılabiliyor. Oysa o; sabah uyanmamıza, zihnimizi odaklamamıza ve hayattaki zorlayıcı durumlara yanıt vermemize eşlik eden doğal, bilge fizyolojik sistemimizin bir parçası... Biz bu alanda, stres yanıtının bedenimizdeki yansımalarını yargısız bir merakla ve farkındalık ile izlemeyi araştıracağız:

• Stres yükselirken bedenimde ilk ne değişiyor? "BENİM" bedenimde ilk nereye kilit vuruluyor?

• Nefesim, duruşum ve düşüncelerim bu döngüden nasıl etkileniyor?

• Küçük bir hareket, bilinçli bir nefes ve şefkatli bir dikkat bana nasıl alan açıyor?

• Kendimi hırpalamadan, tüketmeden nasıl hareket edebilirim?

• Bedenime "artık güvendesin" geçişini nasıl yumuşakça önerebilirim?

Amacımız, ne zaman dengemizden uzaklaştığımızı erken fark etmek ve kendimize geri dönüş yolunu iyi tanımak.

Programı neden hazırladım?

Ben de hayatın dalgalarından muaf, steril bir laboratuvarda yaşamıyorum :)

Yıllardır beden, nefes, mindfulness ve şefkatle somatik farkındalık, yurt dışındaki azınlık etnik gruplar ile travma alanını hem pratik ediyor hem de alan açıyorum. Ama bütün bu kuramsal ve pratik çalışmalar bana stresin kapımı bir daha hiç çalmamasını öğretmedi. Bana çok daha kıymetli başka bir şey öğretti:

Stres geldiğinde kendimle nasıl kalabileceğimi... Bedenimin çığlık atmayan o fısıltılarını nasıl dinleyebileceğimi... Her zorlanmayı daha fazla çabayla, kendimi daha çok zorlayarak çözmeye çalışmamayı… Bazen ritmikçe hareket etmeyi, bazen derin bir sessizlikle durmayı, bazen de yalnızca o anki halime şefkatle yer açmayı… DENKLEM ne kadar basit ve yüzeysel aslında değil mi?

Hayatımızın içinde kaçınılmaz kayıplar, belirsizlikler, ağır sorumluluklar ve kontrol edemediğimiz pek çok dinamik var ve var olmaya devam edecek. Meselemiz bunların hiçbirinden etkilenmeyecek kadar taşlaşmak değil; bütün bu fırtınanın ortasında kendimizi tamamen kaybetmeden yaşayabileceğimiz, geniş ve esnek bir içsel zemin oluşturabilmek.

Bu programı sana ezbere bir reçete vermek için değil; kendi bedeninin dilini ve ritmini keşfedebileceğin şefkatli bir laboratuvar açmak için hazırladım.

Gel, matın üzerindeki bu pratikleri hayatımızın kalan 23 saatine birlikte taşıyalım.