20 senedir yoga öğrencisi olsam da hayat ve konular zorlaştığında herkes gibi bedenimden uzaklaşma eğiliminde olurum. Ve ne zaman bedenime dönmekte zorlansam bu programı uygularım; kısa, sade ve derin bir pratik. Aynı saatte yaparım, bazen sadece 2-3 poz olur. Fakat bir süre sonra bedenim daha uzun matta kalmak ister. Duygularım, ihtiyaçlarım daha görünür olur. Kendimi kendime açmanın en tatlı yoludur bu; yapmalıyım stresini bırakıp, yapmak istiyorum haline geçebilmek öz sevgimi arttırır.

Sinir sistemi şefkati çok sever. Hayat boyu da yeterince kendimizi içsel olarak bir güzel dövdük, hırpaladık. Şimdi, yepyeni ve tertemiz bir sayfa açmaya davet ediyorum sizi.

İşin bilimi, meraklısı için aşağıda.

Özellikle yoga, nefes ve somatik farkındalık gibi pratiklerde düzenlilik şu yollarla yardımcı olabilir:

• Öngörülebilirlik yaratır. Her gün benzer bir zamanda bedene dönmek, günlük yaşam içinde güvenli ve tanıdık bir ritim oluşturabilir.

• Bedensel sinyalleri fark etme becerisini artırır. Kişi zamanla “gerildim”, “nefesimi tutuyorum”, “hızlandım”, “yoruldum” gibi sinyalleri daha erken fark edebilir.

• Aktivasyon ile sakinleşme arasında geçiş pratiği sağlar. Hareketten durmaya, efordan dinlenmeye geçmek; bedene farklı durumlar arasında geçiş yapmayı deneyimletir.

• Hareketle olumlu ilişki kurabilir. Pratik sürekli bir “zorlanma” deneyimi değilse, hareket zamanla yapılması gereken bir görevden çok bedenin aradığı bir deneyime dönüşebilir.

• Tekrar, farkındalığı günlük yaşama taşıyabilir. 15′lik pratiğin asıl gücü, tek bir seansın büyüklüğünden ziyade düzenli olarak tekrarlanabilmesidir.

2 dakika → bedene varış
8 dakika → hareket
3 dakika → duyum/farkındalık
2 dakika → dinlenme

Ben oturumu 15 dakika sonra kapatıyorum. Dileyenler ve vakti olanlar son dinlenme pozunu daha uzun yapıyorlar.

1 büyüktür 0.

Gelemediğiniz günler olacaktır. Her dersin konsepti ayrı, gelebilmeye gayret edin, olamıyorsa "elinizi kalbinize koyup, bugün olamadı, yarın olur" la günü kapatın. En çok, olmadığında hatırlayın, çünkü sinir sistemi şefkat sever.

14 Eylül akşamı, bu tatlı ve samimi yolculuk için çemberde görüşmek üzere.

Sevgiyle muhabbetle. 🤍